Nadat mijn vorige baan zo goed als klaar was en electro-technisch helemaal functioneerde zoals de bedoeling was, liep ik toch tegen zaken aan die in het oorspronkelijke plan heel leuk en logisch leken, zoals twee niveau's, zo veel mogelijk rijmeters op de beschikbare ruimte en een ingewikkeld railplan zodat het voor een toeschouwer met alle tunnels en schaduwstations niet te zien was dat een trein uiteindelijk toch maar een rondje reed. Ik vond dat dit alles alleen maar afleidde van wat een baan werkelijk leuk maakt.

Ondanks het feit dat ik stijgings-percentages zo klein mogelijk had gehouden, moest ik toch uiteindelijk, nadat ik bij wagons verlichting had aangebracht met slepers, rekening houden met de lengte van de treinen. Locomotieven die niet in topconditie verkeerden, zorgden soms voor problemen. Het feit dat er inmiddels zeven locomotieven rond reden en ik er vaak maar twee of drie zag omdat de rest in een schaduwstation stond te wachten vond ik het ontwerp uiteindelijk minder leuk. Ontsporen of losraken van wagons gebeurde niet veel, maar als het gebeurde, was het ergens achterin een tunnel. Ook het onderhoud bleek niet altijd even makkelijk, zoals b.v. het reinigen van de rails e.d. 

De aandacht ging hoofdzakelijk naar datgene wat op het relatief kleine stations emplacement afspeelde. Vandaar dat ik het besluit genomen heb om de oude baan af te breken en een volledig nieuwe start te maken met een plan dat aan mijn eigen verwachtingen zal voldoen. Het besluit om opnieuw te beginnen is niet zomaar even genomen, het werk van vele uren moet je zelf slopen. Ook de kosten die er in zijn gestoken zijn voor 'n deel verloren. Helemaal opnieuw beginnen en de uitdaging om weer van voor af aan te beginnen heeft uiteindelijk wel gewonnen. Je hebt deze hobby omdat je graag dingen verzint en vorm geeft. Als een baan zo goed als klaar is raak je dat kwijt. Gelukkig had ik voor het railbed boekbinders-lijm gebruikt. Flink nat maken en de zaak komt vrij makkelijk los.

Met een plantenspuit flink nat gemaakt (een druppeltje afwasmiddel in het water zorgt ervoor dat de oppervlakte-spanning van het water breekt en het water meteen in de bedding dringt) en met een plamuurmes de rails wat opgelicht is deze zo te verwijderen. Met een afwasborsteltje zijn de restanten er af te borstelen. Ik weet niet of dit ook met houtlijm gelukt was? Dit scheelt werkelijk alles. Ik telde bij elkaar 24 verschillende soorten PECO wissels en vele meters rails die weer gebruikt kunnen worden. Mooi aantal voor een aardig emplacement. Alle elektronica, seinen, schakelaars huisjes, bomen en verdere baan aankleding komen er bijna allemaal ongeschonden af.

Wat opknap werk bij het opnieuw plaatsen is misschien straks wel nodig. Delen van de onderbouw kan ik mogelijk ook nog gebruiken. Als het helemaal opgeruimd is kunnen we weer heerlijk aan de slag. Van mijn oude baan bestaat de website nog steeds. Omdat we bijna dagelijks in deze hobby bijleren staan daar veel dingen die ik inmiddels anders doe. Toch vind ik het jammer de website offline te halen. Via deze link: oude baan kan je er nog wel op. Ook op de huidige site zal er wel eens wat aangepast worden omdat ik weer een betere methode gevonden heb om iets te realiseren. Het is dan ook altijd aan te raden het internet af te zoeken naar wat voor jou beste methode is.